top of page

A história não contada sobre Os Quatro Dragões

  • Foto do escritor: Lúcia Lemos
    Lúcia Lemos
  • 2 de abr. de 2019
  • 4 min de leitura

Atualizado: 6 de jan. de 2020

A maioria das pessoas que acompanham meu trabalho sabem que meu livro “Os Quatro Dragões” nasceu de um TCC com o mesmo nome, apresentado em maio de 2018. De fato, ele nasceu nesse projeto como livro concluído. Antes, Os Quatro Dragões foi como um ovo abandonado em uma gaveta. E eu achei os registros desse ovo hoje, por acidente, enquanto procurava papel manteiga para proteger as ilustrações em aquarela que estou fazendo para outro livro.


Por volta de 2014, meu segundo ano na faculdade, entrei para uma disciplina de projeto de livro ilustrado com um professor do qual muitos já haviam me alertado que era linha dura. Eu, ainda uma caloura inocente, entrei mesmo assim. Não darei nome aos bois, embora, quem estudou comigo sabe de quem se trata. Nessa disciplina, teríamos menos de um semestre para fazer um livro ilustrado do qual precisaríamos de um texto pronto. Assim sendo, devido a minha paixão por dragões, achei pela internet uma versão da lenda que eu mais gostava, sobre quatro dragões que tentam ajudar uma população sofrendo com seca. Fiz uma pesquisa básica sobre eles e sobre pinturas chinesas para montar na apresentação do projeto, e fiz alguns rascunhos das cenas que eu queria ilustrar em aquarela, técnica que eu não dominava, mas queria aprender.


Foram esses rascunhos que encontrei na minha gaveta hoje. Eles me lembraram do que fui um dos piores dias da minha vida.


No dia da apresentação, o professor da disciplina não apenas me humilhou na frente de todo mundo por conta da minha apresentação amadora e do meu carinho por mitologia asiática, ele me destruiu em todos os aspectos do desenho e quase, quase mesmo, me fez chorar na frente de todo mundo – uma média de trinta cabeças. Minha mãe sempre me ensinou que nunca deveríamos chorar na frente do inimigo, que em casa poderíamos desabar, mas jamais na frente de quem provoca sua dor, e foi o que eu fiz. Meus colegas perceberam que eu não estava bem na saída da aula, porém, aguentei até chegar em casa. E chorei. Chorei horrores, fiquei destruída. O tal professor deixou o curso ao fim dessa disciplina, enquanto que eu fiquei sem desenhar por meses. “Os Quatro Dragões” ficou na gaveta ao lado do primeiro livro da saga Aika. Eu tinha desistido de seguir a carreira de ilustração. Pensava em talvez seguir com design ou até com fotografia.


Aika acabou saindo antes de seu casulo por causa de uma disciplina de quadrinhos no semestre seguinte que, apesar dos torpores, me fez redescobrir meu amor por mangá e por desenhar minhas histórias. Foi no mesmo período em que percebi que, se eu tivesse uma pesquisa sobre temas como mangá muito bem feita, eu podia fazer os professores me aceitarem melhor.


Aika foi escrito e ilustrado de forma independente e foi premiado poucos meses depois de ter entrado na plataforma Wattpad. Já Os Quatro Dragões foi resgatado em uma nova disciplina de ilustração para livros, com uma professora que eu amo de paixão, no final do meu curso. Lá, as ilustrações foram trabalhadas com mais cuidado e tive meus primeiros desafios reais com aquarela. Mas a pesquisa, aquilo que tornou o livro o que ele é e a adaptação da lenda em um texto autoral, só veio com o projeto de conclusão de curso de 2017 a 2018.


Nas fotos, vocês verão os primeiros desenhos que eu tinha apresentado e foram tão desprezados pelo tal professor. Também verão os primeiros testes em aquarela e é muito estranho ver o quanto meu traço mudou em cerca de quatro anos. A última foto compara os primeiros testes do livro, que chamamos de boneca, em miniaturas. Teve até uma boneca de capa dura. Chegamos até a versão que imprimi para apresentar no TCC e, por fim, a última versão de Os Quatro Dragões publicado com a editora Pendragon.






Quero que, quando você, artista, olhar para estas fotos, se lembre dessa história. Grandes projetos são nascem da noite para o dia. Ideias podem precisar de anos de insistência até chegarem ao mundo. Ilustração, técnica, estilo, tudo isso pode levar muito tempo amadurecendo. A mesma arte pode precisar ser refeita mais de uma vez até ficar do jeito que você goste. E mesmo pronta, quando o tempo passar, você vai olhar para trás e vai pensar no que poderia melhorar nela, o que vai se repetir enquanto vivermos. Gosto, contudo, do conceito japonês de ver beleza na imperfeição, de frases como “antes feito do que perfeito”, ideal para ocasiões como as de hoje em que tanto julgamos nosso trabalho e nos esquecemos do indivíduo por trás de sua arte.


E por último, deixo as palavras de Renato Russo:


Nunca deixe que lhe digam que não vale a pena

Acreditar no sonho que se tem

Ou que seus planos nunca vão dar certo

Ou que você nunca vai ser alguém

Tem gente que machuca os outros

Tem gente que não sabe amar

Mas eu sei que um dia a gente aprende

Se você quiser alguém em quem confiar

Confie em si mesmo

Quem acredita sempre alcança!


Rio de Janeiro, 2 de abril de 2019.

Posts recentes

Ver tudo

4 comentários

Avaliado com 0 de 5 estrelas.
Ainda sem avaliações

Adicione uma avaliação
Convidado:
09 de ago.

GO88 hôm trước mình lướt thấy ai đó nhắc nên bấm vào nghía thử cho biết, kiểu xem giao diện là chính. Vừa vào là thấy trang bố cục khá sáng sủa, không bị nhồi chữ hay màu mè quá nên nhìn đỡ mệt mắt. Mình để ý phần điều hướng đặt khá dễ nhìn, bấm qua lại mấy mục không phải mò lâu, cảm giác mọi thứ được xếp theo nhóm nên khỏi bị lạc. Nội dung trên trang cũng hay trình bày theo từng khối riêng, nhìn lướt qua là nắm được chỗ nào đang nói gì. Nói chung mình chỉ xem nhanh thôi mà vẫn thấy dễ chịu, nhất là mấy khối thông tin dạng cột hiển…

Curtir

Convidado:
17 de jul.

SC8888 dạo này thấy nhắc nhiều quá nên mình cũng bấm vào coi thử cho biết thôi. Mình không chơi gì cả, chỉ xem giao diện với cách họ trình bày nội dung ra sao. Cảm giác đầu tiên là trang nhìn khá hiện đại, kiểu bố cục chia khối rõ ràng nên lướt không bị rối mắt. Mình để ý nút đăng ký đăng nhập đặt ngay chỗ dễ thấy, tìm phát ra liền chứ không phải kéo lên kéo xuống. Với lại có mục FAQ, đọc qua vài câu hỏi thường gặp là hiểu họ định hướng người mới thế nào, đỡ phải mò. Nói chung mình thấy họ sắp xếp các phần theo dạng block gọn gàng,…

Curtir

Convidado:
09 de jul.

XX88 mình mới ghé thử vì thấy bạn bè nhắc hoài, chủ yếu tò mò giao diện chứ không định ngồi nghiên cứu gì sâu. Vừa vào là thấy họ chia nội dung theo kiểu khối rõ ràng, nhìn lướt cũng biết mình đang ở mục nào, không bị rối mắt. Mình thích nhất là phần thể thao được gom gọn, kéo xuống vẫn giữ bố cục đều tay nên đỡ phải bấm qua lại nhiều. Chữ nghĩa vừa đủ, không kiểu nhét một đống thông tin vào một chỗ làm mình ngại đọc. Mấy tiêu đề trên trang đặt khá “đúng chỗ”, nên mình chỉ cần lướt theo heading là ra đúng khu mình cần, nhất là đoạn chia…

Curtir

Convidado:
27 de jun.

https://keonhacai5.ws/ dạo này thấy mọi người nhắc nhiều quá nên mình cũng bấm vào nghía thử cho biết, kiểu xem giao diện ra sao thôi chứ không ngồi đọc kỹ hay làm gì. Lướt một vòng thấy trang làm khá dễ chịu, nhìn không bị rối mắt như nhiều chỗ khác. Mình để ý nhất là cách họ chia nội dung thành từng khối rõ ràng, kéo xuống tới đâu là biết đang ở phần nào tới đó. Thông tin cũng hay được trình bày theo dạng bảng/cột nên liếc nhanh là nắm ý, khỏi phải đọc dài dòng. Menu đặt ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại cũng tiện, không phải mò. Nói chung mình chỉ xem qua…

Curtir
© 2021 Lúcia Lemos - Brasil - All rights reserved
bottom of page